นิโรธสมาบัติ / สัญญาเวทยิตนิโรธ (Saññāvedayitanirodha)
สมาบัติขั้นสูงสุด = การดับสัญญาและเวทนา (ดับการกำหนดหมายและการเสวยอารมณ์) ชั่วคราว เข้าถึงได้เฉพาะพระอนาคามีและพระอรหันต์ผู้ได้สมาบัติ 8 ครบ
ลำดับการเข้าถึง
ผ่านฌาน 4 → อรูปฌาน 4 (อากาสานัญจ./วิญญาณัญจ./อากิญจัญญ./เนวสัญญานาสัญญ.) → ก้าวพ้นเนวสัญญานาสัญญายตนะ → สัญญาเวทยิตนิโรธ
ลักษณะสำคัญ (จากมหาเวทัลลสูตร + จูฬเวทัลลสูตร)
- ลำดับดับสังขาร: เข้า — วจีสังขาร (วิตกวิจาร) ดับก่อน → กายสังขาร (ลมหายใจ) → จิตตสังขาร (สัญญา-เวทนา); ออก — จิตตสังขารเกิดก่อน → กายสังขาร → วจีสังขาร
- ต่างจากคนตาย: คนตาย — อายุหมด ไออุ่น (เตโชธาตุ) ดับ อินทรีย์พัง; ผู้เข้านิโรธ — อายุยังอยู่ ไออุ่นยังอยู่ อินทรีย์ผ่องใส
- ออกจากนิโรธ — ผัสสะ 3 กระทบ: สุญญตผัสสะ / อนิมิตตผัสสะ / อัปปณิหิตผัสสะ; จิตน้อมไปสู่วิเวก
ที่ปรากฏ
เป็นยอดของ “วิหารสมาบัติ” และ “ธรรมเครื่องอยู่สำราญ” ในหลายสูตร เช่นจูฬโคสิงคสาลสูตร, จูฬสาโรปมสูตร — เมื่อออกแล้ว “เห็นด้วยปัญญา อาสวะสิ้นไป”